|
Hurra, Mardorf, Deutscher Boden! Gustav Engelhardt, Mardorf (11.01.1948)
Säs schon här gor veele Johre, als die Autos noch nett Moore on die Isenbohn nett fuhr, do me löfen mußte nur.
Krächt en Mordorf mol en Borsche, hä huß met däm Värnom Schorsche, ene Sehnsocht en de Wält, wull mo sähn, wies do beställt!
Hä tat nu sin Ranzen schnieren, nohm dann Obschied von sin Lieren, sät: Machts gutt on bliebt gesönd, -- alles kräsch do en där Rönd.
Doch nu nohm hä Hut on Stäcken, on güng, wo om Stoß die Häcken, noff dän Wäg on blebb dann stehn: Liewes Mordorf, wiedersehn!
On nu schrett hä froh on heiter immerfurt die Stroße weirer, staunt on wöngert sech gor sehr, daß de Wält so scheene wär!
Nu sah hä ne Stodt von wieren, do tat hä nu nennspazieren. Ach da Känge, liewe Zeit, wie mech alles dos erfreit!
Desse Hisser, desse Loren! Wie se off dän Stroßen fohren! Desse veelen Mänschen all! Nee, do krieg ech bahl en Knall!
Vorwärts, rüs üs däm Gewiehle! Hie wer mäs doch gor zu schwiele! Nix wie häm, - dos äs jo doll, ech hon jetzt die Noose voll!
Do äs doch en Mordorf besser, gett äs do ö keene Schlesser, hott me doch so scheene Ruh on Gemitlichket derzu!
Korz entschlossen kehrt hä emme on erhub jetzt sinne Stemme: Nach der Heimat sehn ich mich, ach, ech frei mech ferchterlech!
Loß de Liere nur mo schwatzen on ö piffen alle Spatzen, daß där Schorsche werrer do, ech ben doch so glecklech froh!
Hemwärts gings met frohem Mure! On där Schorsche, desser gurre, kom ö bahl ens Heimatland, wo hä sech zerrächte fand.
Bei dän Pappel soh häs lichen s Därfchen - hä brüchts nett ze sichen - Ach wos kloppts än sinner Brost! Hä tat jauchzen voller Lost:
Hurra, Mardorf, deutscher Boden! Guck de Dächer, do, die roren! Trieschmann Hüs on Otten Schier! Mordorf, sei gegrießet mir!
Hurra, Mardorf, Desse Worte heert me jetzt on veele Orten! Doch mä sin ganz stolz off sä, denken dann nur: Mä sin mä!
Heimatruf und Heimatlaute, wie seid ihr so lieb und traute! Laßt sie klingen fort und fort! Liebet Euren Heimatort!
|